Maai Minddy
MG-Maai Untitled 3
ฝนตก ล้างไดซะขาวโพลนเลย เหอๆ
ปล. จริงๆแล้วคือโฮสที่เก็บเว็บห้องเราอ่ะ
เค้าปิดปรับปรุง หุหุ (เราก็ไปฝากรูปไว้นั้นหมดอ่ะ จะได้อัพไดนี้ได้นานๆ)
ปล2. (เผื่อไว้)ถ้ารูปขึ้นก็แปลว่า มาวาดกำแพงให้ใหม่แล้ว (โฮสซ่อมเสดแล้วนั้นเอง)
ขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยค๊าบบบบ
ฝนตก ก็เหมือนเป็นเวลาที่เราอาจมองหน้าต่าง
คิดถึงใครบ้างคนอยู่รึเปล่าน๊าเรา
(แหวะเน่าหว่ะ ต่อจากนี้จะเน่ากว่านี้ ใครไม่ชอบ เชิญปิด!!! )
ไดสุดท้ายของเดือนนี้
งดเล่นสีสันชั่วคราว
------------------------------
ในวันที่ฉันไม่มีใคร
ฉันอยู่กับเพียงสายฝน
ที่สาดส่งลงมา
เพิ่มความชุ่มชื้นให้กับพื้นโลก
และสิ่งๆต่างๆ
แต่มัน
ไม่ได้เพิ่ม ความชุ่มชื่น ให้กับหัวใจของใครเลย
ความรักที่เราทุ่มไป
ก็เหมือนเรามอบสิ่งที่เราคิดว่าดีที่สุด
ให้กับคนที่ดีที่สุด
แต่
ทำไม เค้าถึงไม่เห็นตรงนี้ซักที
ใจดวงน้อยๆที่เรามอบให้
หรือเค้าแกล้งทำเป็นไม่เห็นล่ะเนี๊ย
เห้ออ อนิจจังความรัก
รักแท้มีในโลกไหม๊
หรือมีแต่เวลาที่มีแต่การหลอกลวง
ฉันไม่เข้าใจตัวจริงๆ
ทำไมฉันมัแต่อาย
ไม่กล้าคุยล่ะ
หรือว่ากัวเค้ารู้ว่าชอบเหรอ
เหอะๆ
เค้าคงรู้แล้วมั้ง
ลือกันให้แซดซะขนาดนั้น
เค้าคงไม่อยากยุ่งกับเราแล้วมั้ง
ยอมรับน๊ะ
ว่าชอบอ่ะ และเป็นห่วงด้วย
ชอบทุกครั้งที่เห็น รักทุกครั้งที่เจอ
และเป็นห่วงเมื่อไม่มีเธออยู่
ฉันไม่ได้ชอบใครนานขนาดนี้แล้วน๊ะ
555
แต่ก็แปลกเนอะ ไม่รู้ว่าเริ่มชอบตั้งแต่เมื่อไร
อยู่ดีๆทำไมมันรู้สึกอบอุ่นเมื่ออยู่ใกล้
สัมผัมที่อ่อนโยนที่เธอคอยดูแลกัน
รู้สึกดีที่ไปเที่ยวด้วยกัน
ที่ที่ฉันเคยให้ของขวัญเธออ่ะ
เธอจำได้ไหม๊
สะพานพระราม 8ไง
29 ธันวา 6 โมงเย็นอ่ะ
บรรยากาศดีน๊ะ
พระอาทิตย์กำลังตกดิน
แดดร่ม ลมสงบเลย
เธอยิ้ม เธอถ่ายรูปด้วยน๊ะ
ไปกับเพื่อนๆซี้ของเธอไง
และก็คงเป็นเพื่อนของฉันด้วย
รู้ไหม๊ว่าฉันลำบากใจแค่นั้นว่า
ถ้าให้ของเธอไปแล้ว มันจะเหมือนกับคนที่เราเคยชอบไหม๊
ฉันไม่อยากให้เธอเป็นแบบนั้นเลย
รู้มั๊ย ฉันรู้สึกกดดันมากเลยน๊ะ
แต่สุดท้าย ฉันก็ต้องทำใจ ลองให้เค้าดู
มือสั่น
สั่นไปทั้งตัว
ปากแข็ง
"เห้ยไม้ สู้สิว่ะ เอาดิ กล้าๆหน่อย ชอบเค้าไม่ใช่เหรอ"
เพื่อนๆคอยให้ท้าย
"ไม้เอาเลย" ยุจัง
อืม พอรวมรวมความกล้าได้
ก็เรียกเลย
"อ่ะ ของขวัญวันปีใหม่คับ แล้วก็วันเกิดย้อนหลังด้วยน๊ะ"
ย้อนหลังกันเป็นเดือนเลย 555
"เห้ย โอ ขอบคุณมากคับ"
แต่ผิดคาดสิ่งที่ได้กลับมา
กับเป็นรอยยิ้ม
ที่ดูอบอุ่นมากๆ
กับประโยคอีกประโยคหนึ่ง
"ดีใจจัง ที่มีคนจำวันเกิดเราได้ด้วย"
แทบร้องไห้อ่ะ ตอนนั้น
เค้าคือคนที่ใช่ (รึเปล่า)
ฉันดีใจจนพูดไม่ออก
พระอาทิตย์กำลังจะตกดิน
คนสองคนกำลังให้ของขวัญ
มันช่างเป็นอะไรที่ดูดี
แต่ฉันก็พลาดโอกาศสำคัญที่จะบอกรักเค้าไป
เพราะไม่กล้า
แต่ก็คงไม่เป็นไรหรอกมั้ง
ก็ได้เค้ามาอยู๋ใกล้ๆแล้วนิ
วันเวลาผ่านไป
ทุกอย่างก็เหมือนจะดีขึ้น
จนถึงวาเลนไทน์
ฉันนั่งทำการ์ดให้เค้าใบนึง
เป็นการ์ดสีชมพู มีหัวใจ กับดอกไม้ช่อใหญ่
ดูดีเชียวล่ะ
ให้เค้าไป ในวันนั้น
และจนถึงตอนนี้ ก็ไม่เคยคุยเอมกันอีกเลย
ฉันคิดมากเรื่องนี้
แต่ก็คงเป็นความอายของแต่ล่ะคนมั้ง
แต่
เจอตัวจริงก็คุยกันเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
จับมือ คุย มองหน้า หน้าแดงบ้าง
โดนเพื่อนแหย่อะไรบ้าง เธอก็ยังคุยกับฉันได้
แต่ฉันก็ยังดีใจน๊ะ ที่รู้ว่าฉันยังไม่ได้เสียเธอไป
สุดท้าย
ฉันไม่รูว่าเธอจะคิดยังไงกับฉัน
แต่รู้ไว้น๊ะ ว่าฉันรัก ฉันชอบ เธอที่สุด
ฉันจะไม่มองใครนอกจากเธอ
ถ้าฉันได้เธอมาเป็นคนที่ดูแลเราจริงๆ
ชาตินี้ฉันจะไม่ขออะไรแล้ว
นอกจากขออยู่ใกล้ๆเธอ
และจะมีเธอคนเดียว ที่อยู่ในใจ ตลอดไป.....
ฉันสัญญา
MN....
ปล. ขอบคุณหว่ะมินท์ ต่อไปนี้ นึกไรออกจะพิมพ์อย่างเดียวเลย
ไม่ดองแล้ว55
ปล2. พิมพ์ไป ร้องไห้ไปหว่ะเห้ย 55 แปลกจริงเนอะ
ปล. จริงๆแล้วคือโฮสที่เก็บเว็บห้องเราอ่ะ
เค้าปิดปรับปรุง หุหุ (เราก็ไปฝากรูปไว้นั้นหมดอ่ะ จะได้อัพไดนี้ได้นานๆ)
ปล2. (เผื่อไว้)ถ้ารูปขึ้นก็แปลว่า มาวาดกำแพงให้ใหม่แล้ว (โฮสซ่อมเสดแล้วนั้นเอง)
ขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยค๊าบบบบ
ฝนตก ก็เหมือนเป็นเวลาที่เราอาจมองหน้าต่าง
คิดถึงใครบ้างคนอยู่รึเปล่าน๊าเรา
(แหวะเน่าหว่ะ ต่อจากนี้จะเน่ากว่านี้ ใครไม่ชอบ เชิญปิด!!! )
ไดสุดท้ายของเดือนนี้
งดเล่นสีสันชั่วคราว
------------------------------
ในวันที่ฉันไม่มีใคร
ฉันอยู่กับเพียงสายฝน
ที่สาดส่งลงมา
เพิ่มความชุ่มชื้นให้กับพื้นโลก
และสิ่งๆต่างๆ
แต่มัน
ไม่ได้เพิ่ม ความชุ่มชื่น ให้กับหัวใจของใครเลย
ความรักที่เราทุ่มไป
ก็เหมือนเรามอบสิ่งที่เราคิดว่าดีที่สุด
ให้กับคนที่ดีที่สุด
แต่
ทำไม เค้าถึงไม่เห็นตรงนี้ซักที
ใจดวงน้อยๆที่เรามอบให้
หรือเค้าแกล้งทำเป็นไม่เห็นล่ะเนี๊ย
เห้ออ อนิจจังความรัก
รักแท้มีในโลกไหม๊
หรือมีแต่เวลาที่มีแต่การหลอกลวง
ฉันไม่เข้าใจตัวจริงๆ
ทำไมฉันมัแต่อาย
ไม่กล้าคุยล่ะ
หรือว่ากัวเค้ารู้ว่าชอบเหรอ
เหอะๆ
เค้าคงรู้แล้วมั้ง
ลือกันให้แซดซะขนาดนั้น
เค้าคงไม่อยากยุ่งกับเราแล้วมั้ง
ยอมรับน๊ะ
ว่าชอบอ่ะ และเป็นห่วงด้วย
ชอบทุกครั้งที่เห็น รักทุกครั้งที่เจอ
และเป็นห่วงเมื่อไม่มีเธออยู่
ฉันไม่ได้ชอบใครนานขนาดนี้แล้วน๊ะ
555
แต่ก็แปลกเนอะ ไม่รู้ว่าเริ่มชอบตั้งแต่เมื่อไร
อยู่ดีๆทำไมมันรู้สึกอบอุ่นเมื่ออยู่ใกล้
สัมผัมที่อ่อนโยนที่เธอคอยดูแลกัน
รู้สึกดีที่ไปเที่ยวด้วยกัน
ที่ที่ฉันเคยให้ของขวัญเธออ่ะ
เธอจำได้ไหม๊
สะพานพระราม 8ไง
29 ธันวา 6 โมงเย็นอ่ะ
บรรยากาศดีน๊ะ
พระอาทิตย์กำลังตกดิน
แดดร่ม ลมสงบเลย
เธอยิ้ม เธอถ่ายรูปด้วยน๊ะ
ไปกับเพื่อนๆซี้ของเธอไง
และก็คงเป็นเพื่อนของฉันด้วย
รู้ไหม๊ว่าฉันลำบากใจแค่นั้นว่า
ถ้าให้ของเธอไปแล้ว มันจะเหมือนกับคนที่เราเคยชอบไหม๊
ฉันไม่อยากให้เธอเป็นแบบนั้นเลย
รู้มั๊ย ฉันรู้สึกกดดันมากเลยน๊ะ
แต่สุดท้าย ฉันก็ต้องทำใจ ลองให้เค้าดู
มือสั่น
สั่นไปทั้งตัว
ปากแข็ง
"เห้ยไม้ สู้สิว่ะ เอาดิ กล้าๆหน่อย ชอบเค้าไม่ใช่เหรอ"
เพื่อนๆคอยให้ท้าย
"ไม้เอาเลย" ยุจัง
อืม พอรวมรวมความกล้าได้
ก็เรียกเลย
"อ่ะ ของขวัญวันปีใหม่คับ แล้วก็วันเกิดย้อนหลังด้วยน๊ะ"
ย้อนหลังกันเป็นเดือนเลย 555
"เห้ย โอ ขอบคุณมากคับ"
แต่ผิดคาดสิ่งที่ได้กลับมา
กับเป็นรอยยิ้ม
ที่ดูอบอุ่นมากๆ
กับประโยคอีกประโยคหนึ่ง
"ดีใจจัง ที่มีคนจำวันเกิดเราได้ด้วย"
แทบร้องไห้อ่ะ ตอนนั้น
เค้าคือคนที่ใช่ (รึเปล่า)
ฉันดีใจจนพูดไม่ออก
พระอาทิตย์กำลังจะตกดิน
คนสองคนกำลังให้ของขวัญ
มันช่างเป็นอะไรที่ดูดี
แต่ฉันก็พลาดโอกาศสำคัญที่จะบอกรักเค้าไป
เพราะไม่กล้า
แต่ก็คงไม่เป็นไรหรอกมั้ง
ก็ได้เค้ามาอยู๋ใกล้ๆแล้วนิ
วันเวลาผ่านไป
ทุกอย่างก็เหมือนจะดีขึ้น
จนถึงวาเลนไทน์
ฉันนั่งทำการ์ดให้เค้าใบนึง
เป็นการ์ดสีชมพู มีหัวใจ กับดอกไม้ช่อใหญ่
ดูดีเชียวล่ะ
ให้เค้าไป ในวันนั้น
และจนถึงตอนนี้ ก็ไม่เคยคุยเอมกันอีกเลย
ฉันคิดมากเรื่องนี้
แต่ก็คงเป็นความอายของแต่ล่ะคนมั้ง
แต่
เจอตัวจริงก็คุยกันเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
จับมือ คุย มองหน้า หน้าแดงบ้าง
โดนเพื่อนแหย่อะไรบ้าง เธอก็ยังคุยกับฉันได้
แต่ฉันก็ยังดีใจน๊ะ ที่รู้ว่าฉันยังไม่ได้เสียเธอไป
สุดท้าย
ฉันไม่รูว่าเธอจะคิดยังไงกับฉัน
แต่รู้ไว้น๊ะ ว่าฉันรัก ฉันชอบ เธอที่สุด
ฉันจะไม่มองใครนอกจากเธอ
ถ้าฉันได้เธอมาเป็นคนที่ดูแลเราจริงๆ
ชาตินี้ฉันจะไม่ขออะไรแล้ว
นอกจากขออยู่ใกล้ๆเธอ
และจะมีเธอคนเดียว ที่อยู่ในใจ ตลอดไป.....
ฉันสัญญา
MN....
ปล. ขอบคุณหว่ะมินท์ ต่อไปนี้ นึกไรออกจะพิมพ์อย่างเดียวเลย
ไม่ดองแล้ว55
ปล2. พิมพ์ไป ร้องไห้ไปหว่ะเห้ย 55 แปลกจริงเนอะ
